نخستین وبسایت تربیت بدنی وعلوم ورزشی

betrool

اثر شاخص گلایسمیک کربوهیدرات مصرفی در حين ورزش بر عملكرد ورزشكاران

شاخص گلایسیمیک شاخص گلایسیمیک

مفهوم شاخص گلايسميك(GI) [1] در ابتداي سال 1980 براي بيان كيفيت كربوهيدرات‌ها به عنوان روشي جهت طبقه‌بندي كربوهيدراتهاي غذايي بر اساس پاسخ گلوگز خون بعد از وعده غذايي خورده شده مورد نظر در مقايسه با غذاي مرجع (گلوكز يا نان سفيد) مطرح شد (Donaldson et al,2010). به توانايي هر غذا در افزايش قند خون 2 ساعت بعد از خوردن آن غذا، شاخص گلايسميک آن غذا گفته مي‌شود.

براي محاسبه GI، مساحت زير منحني تغييرات قند خون 2 ساعته مربوط به هر غذا بر مساحت زير منحني براي همان مقدار كربوهيدرات از ماده غذايي مرجع (گلوكز يا نان سفيد) تقسيم كرده، آن را در عدد 100 ضرب مي‌كنند (Niwano et al,2009).  امتياز  GIاز طريق محاسبه سطح زير منحني غلظت گلوكز خون در طي مصرف 50 گرم غذاي مورد نظر تقسيم بر مقدار مساوي از گلوكز يا نان سفيد پس از ناشتايي شبانه به دست مي آيد. این شاخص، به عنوان يك عامل مؤثر جهت برنامه‌ريزي‌هاي تغذيه‌اي ورزشكاران مورد استفاده قرار مي‌گيرد، به طوري كه تبديل به يك راهنماي غذايي براي انتخاب كربوهيدرات‌هاي ايده آل در تغذيه ورزشي شده است (Reilly,2010).

اساسأ GI برای نشان دادن میزان کلی هضم و جذب کربوهیدرات‌ها در غذا طراحی شده‌است. غذاهای با70 GI > به عنوان غذاهای با شاخص گلایسمیک بالا (HGI) شناخته می‌شوند . غذاهایی با50GI <  به عنوان غذاهای با شاخص گلایسمیک پائین(LGI) شناخته می‌شوند (Donaldson,2010).

اختصاصی physicaledu.ir

 

بسياري از ورزشكاران استفاده از كربوهيدرات با شاخص گلايسميك بالا را به علت مصرف آسان و فراهم نمودن انرژي بالا در طول ورزش ترجيح مي‌دهند. با اين وجود، اثر شاخص گلايسميك كربوهيدرات مصرفي در طول ورزش در مطالعات انجام گرفته بسته به نوع تمرين، شدت و مدت آن متفاوت گزارش شده‌است (شكري‌مشهدي و اسماعیل‌زاده،1391).

شاخص گلایسیمیک

نتایج مطالعه Earnest و همکاران (2004) نشان داد كه تفاوتي در ظرفيت استقامتي دوچرخه سواران، بين دو گروه مصرف كننده كربوهيدرات با شاخص گلايسميك بالا و پايين وجود ندارد. تنها برتري عملكرد ورزشي اين دو گروه نسبت به گروه دارونما نشان داده‌شد. نتایج مطالعهWong  و همكاران (2009) نشان داد هنگامي كه مقادير بالايي از محلول‌هاي كربوهيدرات- الكتروليت در طول ورزش‌هاي استقامتي مصرف شود، عملكرد ورزشي دو گروه مصرف كننده وعده‌هاي غذاييLGI  وHGI  در قبل ورزش تفاوتي ندارد. از سوی دیگر یافته‌های  Afshariو همکاران (2014) حاکی از آن است که مصرف محلول 6% شکر در فاصله زمانی 15 دقیقه بین دو شنای 200 متر موجب افت رکورد شنای دوم می شود، اما مصرف یا عدم مصرف گلوکز اختلافی بین رکورد دو شنا ایجاد نمی‌کند که این اختلاف را با توجه به شاخص گلیسمی قابل تفسیر دانستند (این شاخص برای شکر یا ساکاروز کمتر از گلوکز است). بيشتر محققين نتيجه‌گيري كردند كه اگر ورزشكار درقبل از ورزش وعده غذايي با شاخص گلايسميك پايين را مصرف كند و در حين ورزش نوشيدني‌هاي كربوهيدراتي را استفاده كند، بهترين نتيجه را خواهد گرفت (شكري‌مشهدي و اسماعیل‌زاده،1391).

به هر حال، آن چه در مطالعات حائز اهميت دانسته شده‌است، مقدار كربوهيدرات مصرفي در حين ورزش و نه كيفيت آن است. با توجه به این تناقضات در نتایج پژوهشی نیاز به انجام تحقیقات در این زمینه بیشتر به وضوح به چشم می‌خورد.

اختصاصی physicaledu.ir


[1]Glycemic index

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

Back to top